Waarom wil ik gelezen worden? 500 blogposts en twee weken stilte later

On 5 March 2013 by Carolien Geurtsen

8thMay 1994, Turkey Carolien Geurtsen Akerman Özgüç

De verhalenvertellers van de Bosjesmannen hebben het over twee soorten honger.
Volgens hen is er fysieke honger en dat wat ze de Grote Honger noemen.
Dat is de honger naar betekenis.
Er is maar één ding dat werkelijk onverdraaglijk is en dat is leven zonder betekenis.
Er is niets mis met het zoeken naar geluk.
Maar er bestaat iets groots – betekenis – en dat transformeert alles.
Als je betekenis hebt gevonden ben je tevreden, dan ben je thuis.

Sir Laurens van der Post in de documentaire Hasten Slowly

Het is 07.29 uur.  Een mooi moment om de Morning Pages weer te beginnen. * Drie pagina’s met de hand schrijven, achter elkaar door, zonder enige zelfcensuur en zonder dat er iets mee hoeft. Title via La Cameron.

Het hooikoorts seizoen lijkt weer begonnen. Het is weer licht bij het wakker worden en ik slaap zelfs iets langer dan voorheen, de stelselmatige 5AM lijkt verschoven richting 06.30. Niet verkeerd.
Het huis schreeuwt om aandacht, het is een giga rommel overal en dan niet alleen wegens wervelwind van vertrek  naar op kamers zoon. De folder van de Toscane schrijfweek ligt naats mij en sinds gister komt september steeds meer binnen handbereik. Alhoewel nog niet haalbaar, er zijn al wel twee spontane sponsors wat echt hartverwarmend is. Sparen en bidden slaat mijn klokje van intentie.

De jeuk in de ogen is groot, in ieder geval in de mijne, het hooikoortsseizoen is weer begonnen, en ik drink warm water met citroensap.
Ik zit op mijn oude vertrouwde plek te schrijven, waar ik iets meer dan een jaar geleden ook elke ochtend zat, aan tafel voor het raam.
De zon schijnt over het plein, wat een vreugdevolle aanblik zou moeten zijn, komt nog niet helemaal binnen, daarvoor zal ik zo toch echt op de fiets moeten stappen…
Moeten…
Het is alsof mijn zoon uit huis moest gaan voor ik mijn eigen heilzame routines van vorig jaar tijdens zijn tweemaandelijks verblijf in Turkije weer op kon pakken, vanaf deze plek waar hij altijd zit/zat als hij eet/at. Zonder enige vorm van strijd, hou me ten goede.
De tafel kraakt, waarschijnlijk moeten de schroeven bij de poten aangedraait worden. En ik moet als vanouds mijn best doen niet te snel te schrijven als ik met de hand schrijf en onthouden dat ik moet bellen voor de uitslag van de bloedtest op reumatische voorbodes én even de enorme jeuk voorleggen om en op de tepelhof van mijn linkerborst die ik gisteravond gedurende meer dan een uur lang met vreselijke aan pijn grenzende aanvallen had.  En dat precies tijdens de filmvoorstelling van No Impact Man, hoe oncomfortabel was dat?! Erg!
Is het een serieus signaal om in de gaten te houden ,van mogelijk iets minder welkoms, of gewoon een muggebult op een uiterst gevoelige plek? De tijd zal het leren.

Zielsgenot en Pijn zou een te zware titel zijn voor mijn blog, commercieel gezien. Maar ik heb geen commercieel blog. Zucht.
Het blijkt eigenlijk niet interessant genoeg voor een uitgever om mij reviews te laten doen, 14.000 bezoekers in een jaar. Het zou dichter bij de  10.000 bezoekers per maand moeten liggen. Wil ik daar aan gaan staan?
Arabieren Kijken is toch onderweg. Ik ben benieuwd.
Ik bespeur in mij een onwilligheid om compromissen te sluiten. Misschien hoeft dat ook niet. Ik vond en vind het een zo mooie en dekkende titel, maar los van of ik dan boeken kan blijven recenseren, blijft het feit dat ik graag gelezen wil worden. Is die titel een reden dat mensen geeneens de moeite nemen om te komen kijken? Té hoogdravend misschien? Of draait het gewoon meer om de inhoud, of de lengte en breedte coordinaten van mijn blog.

Waarom wil ik gelezen worden?

Vast ego en ijdelheid, maar ik ervaar het vooral als het gevoel van, de wens om, naast mijzelf en mijn drijfveren beter te leren kennen dan überhaupt ooit in een dagboek zou kunnen omdat mijn Innerlijke Lezer bij het bloggen mee blijft lezen en net wat meer afstand geeft,  ook het gevoel en het verlangen om er toe te willen doen, verschil te willen uitmaken alleen door wie ik ben en door daar over te schrijven, zonder truukjes, zonder voorbedacht strategies plan.
De afgelopen weken heb ik vooral mondeling meegekregen dat dat beyond my imagination lukt.
Iemand die al twee jaar meeleest zonder dat ik daar weet van had en wat een enorme impact op haar gehad heeft. Zozeer dat ze me wilde bedanken door me mee te nemen naar een concert, een waanzinnig heerlijk etentje en een B&B tot besluit, dta is toch ongekend? Voor mij wel in ieder geval. En iemand, hier even op bezoek, die al een jaar blijkt mee te lezen, zeer onder de indruk is en echt uren lang in oude posts struint  en denkt dat haar reactie/comment niets zou toevoegen. Wél dus.
Maar schriftelijk of niet, voor mij kennisgevingen van enorme betekenis, waar ik heel erg blij van word.

Gisteren kreeg ik een verzoek van Mary Sjabbens, @MarySjabbens op Twitter. Of ik mee wilde doen met een soort van Questionaire over bloggen. Mogelijk was dat zelfs de aanleiding mijn blogdraadje na twee weken weer aarzelend op te pakken, al zat het er wel aan te komen door de Schrijftafel van afgelopen zaterdag.

Bij deze:

1 -Hoe lang ik al blog?
Vermoedelijk een jaar of vier. Ik zal de link naar een van mijn eerste, toen nog werk blogs voor mijn Trainingsbureau Bezield Coachen,     opzoeken en hiernaast zetten. Als ik op bezield Coachen klik om mijn blog van toen te vinden, kom ik dit tegen, my digital footprint. Raar hoor. de quote bovenaan komt van mijn teonmalig blog en heb ik er net, toen dit alles al geschreven en bijna klaar om te posten was, neergezet, omdat ik mij er zo in herken. Dit hier was mijn eerste officiële blog denk ik, in April 2010 en 23 augustus 2008 is de eerste eprsoonlijke, over het overlijden van mijn moeder, die ik kan terugvinden. Hier.

2 -Hoe vaak blog jij?
Al sinds dit blog gestart is, bijna elke dag, op een vakantie periode vorig jaar na, waarin ik wel iedere dag met de hand schreef. Ook de afgelopen twee weken hield ik, eerst een gedwongen, pauze, dit  door een slijmbeursontsteking in mijn schouder, en vervolgens beviel het niet-schrijven – online dan, me ook even buitengewoon goed. Een turbulentere binnenwereld en gebeurtenissen in de buitenwereld die mijn  aandacht meer dan nodig hadden.

3 -Heb jij vaste tijden waarop jij blogt?
Ik schrijf het liefst sochtends vroeg, als een van de eesrte dingen die ik doe. Dan gaat het ook het gemakkelijkst, ben ikzelf het toegankelijkst voor mij en daarmee voor mijn inspiratie. Naarmate dat niet lukt, door bezigheden of ‘gewoon’ erbij inschiet, gaat het iets meer als een druk voelen, onstaat er meer innerlijke gejaagdheid, die niet persé altijd onprettig is maar wel uiters plezierig om die door het schrijven dan weer even achter me te laten.

4 -Heb jij altijd een thema of idee waarover je wilt bloggen of komt dat pas als je er voor gaat zitten?
Omdat ik weet dat ik wil bloggen, gata het al broeien dus ik weet meestal wel waarover ik wil schrijven. Maar wel altijd, of bijna altijd pas op de dag zelf. En naarmate ik dat meer omlijnd voor mij heb, wordt ook de drang om te schrijven groter, wat ik op zich een heel plezierig gevoel vind. En heerlijk als de laatste punt er staat. Die ik overigens erg moelijk vind om te zetten.

5 -Blog jij over alles?
Ik zou bijna zeggen van wel. Maar over urineverlies niet bijvoorbeeld.  Ik heb uitgebreid over seks en intimiteit geschreven, over het de stekker uit mijn bedrijf moeten trekken, over mijn schuldhulpverleningstraject, over diep verdriet na verlies vna iemanden, over mijn ouders en familie, over mijn zoon, en zelfs over de voedselbank waar ik 6 maanden bij heb ‘gelopen’. Met name de geldperikelen waren voor voor mij heel belangrijk om ‘de schaamte voorbij te komen’, om dat taboe te doorbreken wat ikzelf ook had, dat ik de neiging had om mijn zelfrespect en mijn waardigheid te koppelen aan de situatie en de omstandigheden waar ik in verzield geraakt was.
En soms ben ik wel eens buitensporig eerlijk geweest over niet zulke aantrekkelijke onderwerpen waardoor ik zelfs een goede vriendin ben kwijtgeraakt. Niet in de zin van de vriendschap, maar ze hield wel op mijn blog te lezen. Vond het ranzig waar ik over schreef. En al sla me me dood,  ik zou nu niet meer weten waar dat over ging. Daar baalde ik wel van trouwens.

6 -In hoeverre houd jij rekening met jouw lezers, of doe je dat helemaal niet?
Ik haal soms wel eens een godverdomme of een Fuck weg,  het eerste omdat ik het zelf eigenlijk helemaal niet wil plaatsen en het tweede, ach, ik had het een tijdje in mijn subtitel staan: *Fuck the Burn-Out* omdat dat mijn levenshouding van dat moment goed aangaf en ik merkte dat ik vervolgens geblokt werd op diverse vooral Amerikaanse blogs, als ik reageerde met mijn naam en de URL van mijn eigen blog.

7 -Zijn er onderwerpen waarover je wilt schrijven maar het nog niet durft/wil/kan?
Nee ik geloof het niet. Als ik over iets niet schrijf, zoals de afgelopen twee weken, dan heeft dat bijvoorbeeld voornamelijk met de behoefte aan innerlijke broed-tijd en met privacy van betrokkenen te maken dat ik dat niet doe.
Ja en dat fucking Urineverlies natuurlijk he!

8 -Hoe belangrijk zijn de statistieken voor jou?
Dat wisselt. Als ik in een periode zit waarin ik meer bezig ben met het belang van gelezen willen worden, of als ik nieuwsgierig ben op welke blog posts meer mensen binnnekomen (dat heeft trouwens bijna altijd met de titel te maken) dan hecht ik er meer belang aan en soms kijk ik er weken niet naar.

Bovenstaande vragen stuurde Mary Sjabbens me en ik vond het niet leuk om ze als losstaand blog te posten, maar wel in samenhang met mijn bovenstaande mijmeringen. Dank je wel Mary!

* Na het online gaan van deze post nog even gechecked. het zijn er 16,739. In 2012. Wel vanaf half April. Maar nog steeds geen zoden aan de dijk begrijp ik.  Zeker als ik mogelijk graag in de toekomst mijn werk wil gaan maken van online dinges iets.
Zuchtelijke groet.

No Impact Man

Morgen meer over mijn Footprint Challenge, een Nederlands concept,  en over No Impact Man en nog wat van die dingen.
Denk ik.
Footprint Challenge Nederland



3 Responses to “Waarom wil ik gelezen worden? 500 blogposts en twee weken stilte later”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • September 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: