kerst enzo is wat een tijd

On 26 December 2014 by Carolien Geurtsen

over kerst enzo - Christmass past and Present

Gisteravond na een hele fijne verjaardagsdag las ik nog even Christmasses Past, de blogpost van Elja, en zoals wel vaker triggeren haar Turkije gerelateerde mijmeringen, in dit geval over kerst en zo, mijn eigen herinneringen. Zij begon zo:

In 7 (of was het 8?) Kerstmissen als expat hebben we er maar twee ‘thuis’ gevierd. Eentje in Boedapest en eentje in Chicago. Alle andere Kerstmissen zaten we in gehuurde vakantiehuisjes ergens in Nederland.

met daarachteraan nog veel meer moois, dus schreef ik:

Heerlijk om te lezen, Elja. As always brings back my old memories of our Christmasses Past.
Mijmeringen over meest wel thuis Kerst vieren in die tien jaar Turkije, en over hoe mijn schoonvader, die bij Staatsbosbeheer werkte, een kerstboom voor ons uit het bos haalde die eerste Kerst, en daarna nog voor velen die volgden – Toen nog geen gebruik in Turkije, dus waren er ook nog amper of geen kerstversieringen te verkrijgen en de dozen met kerstversiering nog niet gearriveerd uit Nederland.
Toen heb ik – in mijn ogen  –  prachtige kerstballen en klokjes van barokke stof gemaakt, en gevuld met watten – denkelijk liggen die nog in een doos van nooit opgehaalde spullen. Meeverhuisd de andere kant op. Dierbare herinneringen.

En Christmas Present is ook heel fijn. Dit jaar toch weer – zij het ongepland – met een echte boom van zus gekregen, en gevierd met familie, de vorige week zaterdag al, omdat vervolgens de een (vader) zoals elk jaar uitwaaierde naar Oostenrijk en de andere (zoon) naar zijn familie in Turkije, en de derde in de winter in Duitsland woont met zijn gezin.
Met het diner bij zus gisteravond, op 1e Kerstdag, na de laatste onverwachtse verjaardags gaste uitgezwaaid te hebben, o nee ze bracht me heerlijk voor de deur bij zus zelfs. De avond ervoor was ze als een verrassing voor bijna iedereen binnengevlogen uit Turkije. Het was de fijne bekroning van een al heel fijne dag in een warm bad van vriendschap.

Op deze 1e kerstdag-avond kijken we aan de eettafel de net vers gemaakte filmpjes uit datzelfde Turkije, waar nog steeds een – nu kunstboom  staat, en een lief jongetje Carolien teyze roept, mijn tante zeggertje, en een dansje doet op de melodie van zijn bewegende en muziek makende Santahoed die met zijn broer meegereist is.
“Elja, ik geniet met je mee”.

zo eindigde ik.

Het is Elja Daae gegeven om door haar schrijfstijl en enkele omstandigheden die we gemeenschappelijk hebben of hebben gehad, telkens weer mijn memory lane te triggeren, and I love it, so thank you!

Vandaag ga ik mijn rustige zondag in, vermomd als vrijdag (toch?), en een lekker lang en rustig weekend om naar uit te kijken, met Top2000jes op de achter of voorgrond, die nu wel keiharde concurrentie hebben van Nick Cave, een DVD van Joe Cocker en SeaSick Steve, én van een Dr Who Marathon.

O my Goddess how spoiled am I and I love it. Thanks fooks!

* Het enige wat er nog ontbreekt is een krenteboterhammetje met spijs – morgen gelijk naar de winkel. Zelfs de muziek op de ijsbaan voor de deur is alweer gezellig aan, die heb ik gisteren niet gehoord. Maar dat kan ook door Nick of door de gesprekken met de visite geweest zijn.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2017
    M T W T F S S
    « Jun    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: