Wat voor een fotograaf ben jij? – Utrecht wordt Wakker

On 2 October 2014 by Carolien Geurtsen

CG_DSC_1532_800

Het is de plek waar ik afgelopen weken bijna iedere dag langskwam. Vandaag vrij en dan morgen in dat linker gebouw, het nieuwe Tivoli Vredenburg, de slotdag van het Nederlands Filmfestival. Officieel dan voor het publiek gesloten totdat ‘s avonds laat de winnaar van het Gouden Kalf en de andere prijzen bekend gemaakt gaan worden en er het gala na afloop is. Ook daar worden zijn de vrijwilligers voor uitgenodigd.  Mijn kaartje zit, mét twee consumptiebonnen, in mijn tas. Just saying, I am a lucky B.
Gisteren bij de voorstelling combi van de Nieuwe Wildernis met Metropole Orkest was het voor veel mensen de laatste of een na laatste dienst. Het zal mij benieuwen, zowel de werkzaamheden als het bal na. De prijsuitreiking kijken we met alle vrijwilligers samen. Een echte gala jurk heb ik al lang niet meer, maar ik heb er een kunnen lenen waar ik me, en dat staat toch voor mij bovenaan,  comfortabel in voel, want dat staat voor mij toch bovenaan. En mooi ook nog. Wat wil de vrouw nog meer?!

Het waren dus drukke dagen en nog steeds, dus ook bij de voorbereidingen van de derde fotowandeling door IgersUtrecht, aanstaande zaterdag 4 oktober, ligt vanaf het begin de nadruk op rust inbouwen.
Het thema is niet voor niks “Utrecht wordt Wakker”. Dat zullen we zelf ook doen. Omdat een van de organisatoren (moi) wakker genoeg werd om te realiseren dat haar eerste trein 07.15 uur niet kan halen, verschoven we de begintijd gewoon naar 07.30  , dat kan helemaal niet want de trein komt pas om -7.33 uur aan, dus om 07.35 uur en ontmoeten elkaar boven aan de trap op het Jaarbeursplein, met uitzicht op De Fiets,

symbool staand voor de start van de Tour de France in 2015, die dan inderdaad in Utrecht plaats zal vinden. Daar is zelfs al een hashtag voor: #tdfutrecht.

Onze hashtags zijn een combi van locaal/nationaal en internationaal: #wakkerutrecht vanwege het thema, Utrecht wordt Wakker, en #wwim10 vanwege de  voor de tiende keer wereldwijd georganiseerde WorldWide InstaMeet waar we (een klein) deel van uitmaken.

Het was heel leuk om de wandeling voor te bereiden, vooruit te lopen op de dag zelf en onderweg al wat foto’s te maken, en nu nog, focus en aanzet bedenken. Om op zaterdag echt dag in te zetten en te zien wie er zo vroeg mee op pad willen. En dan Taking it Slow zoals de Engelsen zeggen, en Attention to Detail. En zoals ik me de vorige walks herinner, vooral te spelen en veel plezier te hebben. En af en toe een gele paraplu op te steken, ter herkenning 😉

Ik schreef ook als uitdaging voor aanstaande zaterdag: Als je mensen fotografeert en ze komen herkenbaar op je foto,  doe dat liefst door vooraf (oog)contact te maken. Niet afpakken [beeld van hen] maar delen, momenten van verbinding aangaan, en ja dat is soms heel spannend. Daar zie ik zelf al tijden een uitdaging in, vooral sinds mijn weken in Istanboel vorig jaar, om je toestel geen afstand te laten creëren maar te laten verbinden. Met een smartphoon fotograferen maakt dat alleen maar gemakkelijker, althans zo ervaar ik het.  Er is soms wat moed voor nodig, maar in mijn geval gaat het ondertussen steeds meer vanzelf gemakkelijker. Zoals bijvoorbeeld bij dit groepje medewerkers van een viskraam, die nog even zaten te kletsen en koffiedrinken voordat de eerste klanten kwamen. Ik fotografeerde eerst zoals mijn bedoeling was het gebouw, TivoliVredenburg, en liep aan ze voorbij, maar voelde een besluit, draaide mezelf toen om en liep terug. Ik legde uit waar ik mee bezig was en vroeg of ik een foto mocht maken en ja, dat mocht. Ze lagen dubbel toen een van hen zei: Je loopt wel kans dat je toestel ontploft hoor.

Zo ook met een groep vrouwen die op de vroege zaterdagochtend altijd samen gaan joggen, ‘kom op meiden, zeiden er een paar, en ik kreeg er zelfs diverse sportieve poses bij cadeau.

Ook – zo schreef ik verder op de blogpost op Tumblr – als je je wilt houden bij abstracte vormen, zoals hieronder een foto in de vitrine van Fotogallerie Utrecht, of mensen niet herkenbaar in beeld brengt, laat het je boeien terwijl je bezig bent, neem de tijd om je te laten beïnvloeden door licht en donker, lijnenspellen en vloeiende ronde vormen, gebouwen en natuur, micro en macro. hoog en laag.

En laat je gerust beïnvloeden door elkaar. Sommigen zullen heel vertrouwd zijn met fotograferen op straat, voor anderen is het nieuw. Durf na te apen en er je eigen vorm en inhoud aan te geven. Wees nieuwsgierig en wordt zelf ook wakker in je eigen kijken naar je omgeving en in je fotografie. Neem de tijd. Dát is onze uitnodiging voor zaterdagmorgen. Mogelijk niks nieuws voor jou, dan ga je heerlijk in je eigen vrije val zaterdag.

Er zijn ook een aantal couchsurfers die mee gaan, deels om de stad te leren kennen en deels omdat ze gek van fotografie zijn en dit een leuke manier vinden. Mooi hoe dat samen komt.

Opgeven kan nog steeds. Voordat we beginnen krijg je een persoonlijk berichtje over de route zodat je ook nog later in kunt steken.
Wil je meer informatie, mail ons dan via igersutrecht@gmail.com of via de Facebook event pagina

Morgen nog een laatste doorloop met Lucas (Bezembinder) und dann geht’s loss.
O nee, eerst nog dat dagje Nederlands Filmfestival, de slotdag met als afsluiting het bal. Ik voel me een beetje Assepoester en zie mezelf nu al wegrennen om de laatste trein te halen, die achterlijk vroeg gaat, namelijk 00.26 uur. Om dan 7 uur later de eerste trein richting Utrecht weer te nemen, die achterlijk laat gaat, namelijk 07.22 uur. Dus om 07.35 uur ben ik pas op het Jaarbeursplein. Note to self, begintijd iets verlaten op de eventpagina van Facebook. Beetje jammer dat ik niet meer in écht in Utrecht stad woon. Dus muiltjes in de hand en rennen maar.
Heel benieuwd wie er bij het krieken van de dag meelopen, nu zitten we rond de 30, maar wie weet draaien zich mensen gewoon nog eens om als de wekker gaat.

Zelf begin ik na 40 jaar net een beete te ontdekken wat voor een fotograaf ik zelf ben, in ieder geval op dit moment, en waar mijn uitdagingen (zoals hierboven) en onderzoek zich al fotograferend naar toe beweegt. Gek genoeg komt dat doordat ik een portfolio aan het maken ben en samenhanen begin te zien die ik eerst niet zag. Mijn fascinatie voor kleur en chaos en lijnen, en dat dan op enige manier vast te leggen zodat er tot op zekere hoogte toch een rustig beeld ontstaat. Het lijkt welhaast over mijn eigen leven te gaan, misschien dat ik er daarom ook zoveel plezier aan beleef 😉 En ja, ik vertel graag verhalen in en met mijn foto’s maar dat spreekt misschien wel vanzelf. Er gaan heel wat minder woorden in zo’n foto.

Wie weet tot zaterdag!



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: