Witte Donderdag in Turkije – hak op tak

On 24 March 2016 by Carolien Geurtsen

Easter 2016 Esbelli House prezzies
Blogvriendin Linda schreef me laatst ‘gewoon doen’. Dat ging over bloggen. Daar hadden we een Facebook onderonsje over.

Mijn eerste gedachte was een beetje geïrriteerd: ‘alsof ik dat niet weet’. Zij die tijdenlang dagelijks geblogged heeft. Gevalletje beledigde ego knauw of zoiets. sorry Linda.
Linda mantelzorgt zich ook een end in de rondte (schrijf je dat zo?) en zij blog post véél vaker dn ik, zeker de laatste tijd. En….Ze heeft absoluut gelijk.
Terwijl ik mijn reden om het niet gewoon te doen ook snap. Het is geen gevalletje te weinig tijd maar ik kan zeg maar de goeie ingang niet vinden, juist omdat ik niet over mijn zorg zorgen wil schrijven. en omdat er een tunnelvisie ontstaan was is rondom zorgen voor en zorgen maken om twee mensen van wie ik heel veel hou, en die nu eenmaal linksom of rechtsom vanwege hun gezondheid of zeg maar liever ongezondheid behoorlijk veel aandacht en energie vragen. In feite wordt het dan, vind ik het dan über lastig om te schrijven over wat me nog méér bezig houdt, want dat is er haast niet.

Dit gezegd hebbende, zit ik nu gewoon in een prachtige kamer genietend van wonderschone klassieke muziek op een TV kanaal mijn beide blogs op te schonen. Af en toe wiebel ik met mijn ingetape-te voet om te voelen hoe het met de pijn is, maar dat voel ik alleen maar als ik er op sta of loop.
Eigenlijk wil(de) ik op mijn eerste dag nog even naar het centrum wandelen (van Ürgüp), om zeker te weten dat ik er echt ben, maar misschien doe ik er wijzer aan om dat toch tot morgen uit te stelllen. De reisdag van gisteren heeft mijn combi klacht van verkortte kuitspier, vastzittende enkel en hielspoor niet echt goed gedaan. Daar kunnen de speciaal gemaakte zooltjes en de sport tape tip van de podo peut niet tegenop.

Ik ben dus gevlucht, ontsnapt, of welverdiend een weekje ertussenuit. Of alledrie. Niet persé gemakkelijk, maar zus bewaakt het overzichts- en acute actie fort waar het vaders en tante betreft, en waar het tante betreft kijkt en denkt ook neef mee. Een uitnoding om vóór het seizoen begint een weekje te komen ontspannen, in ruil voor wat zelfgebakken appeltaarten was een zéér welkom gebaar van goedheid.

Er schiet door me heen: ” áls het toeristen seizoen überhaupt maar gáát beginnen, waar hier de plaatselijke economie op drijft. Normaliter is het hier rond Pasen gewoon vol, en nu echt niet. Dus een redelijk seizoen valt gezien de onrustige situatie nog maar te bezien. Menigeen haakt toch af.

bruggetje naar…

Snapchat-644590243324720550Snapchat

Ik zie de brug niet maar daar was ik zelf even beland, dus bij deze een dam gelegd

Ik heb het naar aanleiding van een blog van Elja toch weer eens opgepakt om nader te onderzoeken, wat er eventueel leuk aan is. Zo’n reisje als dit is uitermate leuk om het uit te proberen, te meer daar ik de foto’s en mini filmpjes die ik onderweg en tijdens maak, ook zelf opsla, dus dt is dan een mooi klein archiefje. Als ik wat uitgerust ben, ga ik vanzelf ook wat meer’echtere’foto’s maken, lees iets kritischer kijken naar wat ik hoe fotografeer of opneem. Maar juist het rauwe en los uit de pols schieten spreekt me erg aan, en dat het na’24 uur weg is eigenlijk ook wel. time capsules, bubbles. Ik pik er zelf wel uit wat ik de digitale eeuwigheidswaarde van een of twee maanden tot een jaar wil geven. Feitelijk zou ik er hier niet voer moeten schrijven wwant het is ook wel veilig zo onder een dekentje, beginnend met max 5 mensen die er met mijn gestuntel van hoe werkt het nou meekijken… Elja post een snapshot en ik heb er gelijk 20 ‘pottekijkers’bij en dat is bets even schrikken, maar ook weer heel relatief natuurlijk. Ik hobbie er nog wat mee door en kijk ondertussen naar hoe de andere mensen die Elja in haar blog genoemd heeft het doen en leer daar weer veel van.

En voor wie zich afvraagt waarom ik het niet over Brussel heb of over andere serieuze zaken… omdat ik me dat voorgenomen heb. U snapt dat er mensen waren die me afraaden om te gaan of erg bezorgd waren dat ik tóch wilde gaan en dat snap ik óók. Maar het was heerlijk rustig op Schiphol en dat bedoel ik uitdrukkelijk niet cynisch

En Elja die ook zó vaak en ook nu weer verwoord wat ik voel of denk – lekker makkelijk dus een link vanwege alsdat exact zo! Het ingewikkelde Paradijs

*en bij het herlezen huil ik weer van binnen en van buiten

www.mezzo.tv dát stond er op toen ik de kamer voor het eerst binnenkwam en dat staat er nú nog steeds op.
Met recht een witte donderdag in stijl
Ik huiver even als ik aan Ruud zijn Witte Donderdag denk. Waar ik al jaren van weet dat het de dag is die je hij vreest dat zal komen, maar altijd weer komt. In gedachten geef ik een bear hug…

Totaal weirde gedacht-een-sprongen maak ik. wat een hork ben ik toch.

want toen dacht ik:

Linda hier ben ik weer, ik heb het gewoon gedáán. Dank je wel!

Dít was trouwens mijn eerste Snapchat shot

Snapchat-668696072489206847 paracetasnol

 

Daar had ik net paracetamol gehaald voor mijn vader die midden in een vreselijke jichtaanval zat.

bruggetje naar mijn laatste meest recente snapchat shot:
want hier is ook híer, maar dan nú,

wát een overgang qua sfeer….
uitzicht vanaf het bed

DSC_3938 Esbelli Evi 209

ik weet het, ik bof ik bof ik bof
En wáár is waar? Esbelli House, Cappadocië Cave Hotel, Ürgüp, Turkije

En nu ga ik gauw dat ene mandje brengen, anders weet de heer des huizes al waar ik mee aan kom…

behalve dat mijn voeten slapen

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • November 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: