Zij die mij aan het praten krijgen en iedere dag bloggen

On 21 October 2015 by Carolien Geurtsen

Heerlijk! Zowel de letters als de beelden 😉
En zo waar.

Dat schreef ik zojuist op Elja’s blogpost over moederliefde, Ik ken haar (gelukkig) ook persoonlijk, we hebben behalve onze liefde voor schrijven, en fotografie, ook allebei in Turkije gewoond, dat schept nog een bandje. Voordat zij er ging wonen en nog in Los Americas zat, won ze bij mij informatie in over leven in Istanbul, welke buurten kindvriendelijk en welke scholen aanbevelenswaardig waren. Sindsdien hebben we altijd een lijntje gehad, en jaren later ook samen een workshop documentary photograpy gevolgd. In Istanbul. Istanboel. Zij heeft mij alweer jaren terug aan het ‘iedere dag bloggen’ gekregen,  en dat heb ik dus best heel lang volgehouden. Na ja.
En life ontmoetingen heb ik met Elja dus in #blogpraat bijeenkomsten gehad, erg leuk!

Jacob Jan Voerman Hokjesman - dove mensenZij blogt/schrijft/post nog steeds iedere dag, die komen elke dag bij mij in de mailbox, ik lees ze ook bijna altijd met veel plezier.
Ik schrijf/blog/post alweer een tijdje veel minder vaak. Het jammere is dat ik het bijna niet mis als ik het niet doe. Je zou zeggen, nou en? Dan geeft het dus niks, maar dat is niet waar. Als ik het wél doe, voegt het namelijk iets toe aan hoe ik me voel, het maakt me wakkerder in de dag, helderder, ik val meer samen met mezelf om het maar even zo te zeggen. Kortom ik begin mijn dag met een spreekwoordelijk dansje, tevredener.
Ik vervolg hier even met wat ik bij haar schreef zojuist, dan kan ik over bovenstaande nadenken . De man op de foto met de CI is JJ trouwens, en een halve Elja, op de (voor mij dan) laatste blogpraat meetup.

Anecdote:
Ik maakte toen ik in Turkije woonde zuurkool zelf – dat werd ondanks mijn onervarenheid er lekker. Daarvoor belde ik mijn moeder niet op, want dat had zij bij mijn weten nooit gemaakt. Dat zocht ik op in oud Hollandsche receptenboeken (cadeau gekregen bij mijn huwelijk, net als Turkse trouwens, waarvan er een op de verboden lijst stond, kwam ik achter, toen ik hem nonchalant op de hoedenplank van de auto had liggen, maar ik dwaal af – (en ik ruik nog een blog, over het onderwerp wat ik alweer een tijdje vermijd, Turkije.

AppeltaartMijn moeder had dus nooit zelf zuurkool gemaakt maar wel Hachee, en hoe, mijn grote favoriet. En ook al had ik haar recept nauwkeurig opgeschreven in een klein notitie boekje, bijna altijd beld eik haar evn om de stappen door te nemen, omdat de mijne nooit zo lekker werd als de hare.
Haar Hollandsche maaltijden met draadjesvlees en of gehaktballen (wel altijd mager nooit vet, dat was tegen haar principes en vond ik heel fijjn) waren erg in trek, ook bij mij trouwens, ook al was ik vóór Turkije fervent vegetarier geweest, dat is een van de dingen die ik daar opgegeven heb.
Ik mis haar, en haar maaltijden ook, enorm. Gelukkig leeft mijn vader nog, die trouwens ook nog overheerlijke soepen kan maken (en méér) en dat met zijn 84 jaar nog steeds doet. Meestal in hoeveelheden voor een weeshuis, of toch in ieder geval een liter of 10. Als hij niet meevaart met mijn broer en die grote pan meeneemt voor de eerste avond aan boord, dan vriest hij het thuis in kleinere porties in. En als ik op bezoek ben dan krijg ik bijna altijd een bakje van een van zijn beroemde soepen mee, want of het nou kerry-, groente-, erwten-, kippe- of tomatensoep is, of zoals van de week bruine bonensoep die hij meebracht, ze zijn allemaal even lekker. En soms maakt ook hij hachee, net zoals oma ze maakte.
Dank voor het delen Elja, van jouw associaties met moederliefde. Jou lezen brengt mij bijna altijd weer aan het schrijven, ook daarvoor dank 😉

LubeckO ja, de titel staat in meervoud, want gisteren belde mijn hartsvriendin Urte die inmiddels in Duitsland woont, maar die ik in Turkije heb leren kennen, ze was ook mijn getuige bij ons huwelijk aldaar 😉
Saillant detail: Zij is gek genoeg een van de weinige zo niet enige mens met wie ik een telefoongesprek van langer dan 5 minuten kan voeren zonder helemaal leeg te lopen. Met al mijn andere vriendinnen en vrienden en familienetwerken Whatsapp of mail ik, óók lang, uitgebreid en diepgaand maar telefoongesprekken lopen altijd op een fiasco uit. Behalve de hele praktische. En dan nog.
Uitleggen waarom kan ik niet goed, misschien omdat we (BF Urte en ik) maximaal op elkaars (lage) energie frequentie afgestemd zijn. En zo ‘hingen’we (want op speaker, toch zeker ruim een uur aan elkaars lijn. Superfijn want we hadden elkaar al maanden niet gesproken, en we pakten onmiddelijk die enorm dikke draad weer op waar we gebleven waren.  Binnekort staat ze op de stoep en gaan we weer een maximale quality contact connection marathon doen. Damn dat er zoveel kilometers tussen ons zitten. Life savers zijn we heel letterlijk en ook figuurlijk voor elkaar geweest, en nog… Maar ook zij brengt me aan het schrijven, zowel mijn bezoekjes als de hare.
En Elja is dat zonder dat ze dat direct beseft dus óók. Een behoorlijke life saver. Thanks lieverd!

Straks maar eens pompoensoep maken, de enige die mijn vader niet lust. En wat invriezen voor zoon, of vragen of hij een hapje komt doen.

Iedere dag bloggen voor altijd – post van Elja, precies daarover
en Jacob Jan zijn prachtige vertelsels
Bloggers meetup, over dovemansoren oa van JJ, bij mij thuis. Dat was denkelijk echt de laatste voor mij
Lübeck Lübeck and more Lübeck wat de klok sloeg

Zal ik dan toch?
Lijkt me heerlijk.
So let’s invite me to the party agian
Kom op Carolien, als je het doet, geniet je er van

PS Mijn moeders recept heb ik ietwat aangepast (rum, abrikozen en hazelnoten erin, suiker eruit) als een ‘winner’ achtergelaten in Turkije



5 Responses to “Zij die mij aan het praten krijgen en iedere dag bloggen”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: