zondag blijft rustdag als het aan mij ligt

On 14 September 2014 by Carolien Geurtsen

DSC_0358_800

Lazy Sunday afternoon and I intend to keep it that way – zo begon ik te schrijven.

Altijd als ik net iets in het Engels gelezen of geschreven heb, (zoals nu) dan komen de woorden in die taal uit mijn pen of keyboard. Ik laat het maar weer staan, ik ben tenslotte lui.
Na een vrij drukke week en alweer een onvergetelijk verjaardagsfeestje van mijn vader gisteren, zit ik foto’s te kijken en te sorteren. Met af en toe een blik op Facebook, waar ik net dit heerlijke filmpje op zag, tegelijk de aanleiding om dit blogje te schrijven, in de hoop dat anderen er ook veel plezier aan beleven.

 

Dat vind ik echt genieten, iemand die in mijn ogen zo enorm knap is om dit allemaal aan elkaar te sleutelen en er zoiets moois van te maken, dat vind ik magistraal, echt magistraal. Het artikel via welk (hoe zeg je dat?)  ik het vond, stond in Joop, en heet YouTube op zijn mooist.

Indrukken verwerken, daar ben ik geloof ik mee bezig, dingen op een rijtje zetten en prioriteiten helder te krijgen, maar dan wel op een zo ontspannen mogelijke manier om de stress levels zo minimaal te laten blijven als ze nu zijn. Mezelf in de luren leggen dus eigenlijk, (of in de watten, het is maar hoe je het bekijkt), want ik stress nogal makkelijk.

Vanmorgen heerlijk Vrije Geluiden gekeken op TV, met het eerste deel van de compilatie interviews van Into The Great Wide Open én (delen van) optredens natuurlijk. Volgende week zondag de tweede.
Wat is dat fijn en wat was dat fijn, al zal ik denkelijk toch graag een volgende keer als bezoeker gaan in plaats van zoals dit jaar als vrijwilliger. Omdat het een kort festival is, 3 dagen, in tegenstelling tot Oerol, tien dagen, en allemaal eenmalige optreden heeft (op Oerol zijn vele voorstellingen meerdere malen bij te wonen), mis je bij @ITGWO ook gelijk heel veel als je vrijwilligd, en dat heb ik toch als jammer en spijtig ervaren. Zeker als ik het nu op TV zie, want wat mooi en/of inspirerend. Zowel bij Ben Howard als bij St Paul als Typhoon kon ik wel de muziek erg goed horen, maar de musici niet zien spelen, al heb ik bij de eerste twee aan het einde gevraagd om 5 minuten afgelost te worden om te zien wie ik al die tijd gehoord had. Omdat ik iedere keer dienst had rondom het Sportveld, een van de drie podia, kon dat gelukkig ook wel.

Ondertussen ben ik me links en rechts aan het oriënteren op te ondernemen acties ten aanzien van de thuiszorg van tante, want het blijkt een nauwelijks gecontroleerd zooitje te zijn, dankzij de reorganisatie, de fusie en nog meer verwarrende componenten. Zelfs het familie aanspreekpunt is niet meer duidelijk.

Het is inderdaad net of ik een film terug spoel, wat mogelijk voor lezer dezes nogal verwarrend overkomt, want nu pas realiseer ik me, of eigenlijk her her-inner ik me,  dat de diepste ontspanning van de laatste dagen is ontstaan doordat ik geen kies/kaak of hoofdpijn meer heb. Die had ik in zacht aanwezige zin op zijn minst al maanden, en in zeer onaantrekkelijke zeer op de voorgrond tredende zin de afgelopen drie weken heel wat feller en heftiger tot aan vele pijnstillers toe – niks voor mij. Maar de tweede wortelkanaal behandeling die ik afgelopen vrijdag had, heeft daar een glorieus einde aan gemaakt, en toen de verdoving dan ook echt uitgewerkt was, een gelukkig blijvende soort zalige pijnstilte met zich mee bracht. Heerlijk.

Verder

Er is iets koninklijks op televisie, onverwachts op de zondag, geen idee waar het mee te maken heeft want het heeft ook een religieus tintje, en ik geloof niet dat ik verder ga kijken om te ontdekken wat het is, al zegt de titel op het podium: Vieren en Verbinden, wel iets heel liefs.
Nou ja, eerst dit posten en dan zie ik wel wat ik doe. Ik heb zin in een detective voordat ik het hondje van de buurvrouw uit ga laten.
Het huiswerk wat ik nog moet doen voor dit blog, daar zit ik ook een beetje tegen aan te hikken, misschien dat ik dat morgenochtend af maak. Martha (van Tekstbureau Drs Pee – geniale naam waarvan nu op dit moment het kwartje pas valt – ) heeft me afgelopen week met zoveel geholpen en veel van mijn gefröbel hersteld of goedgemaakt waar dat maar mogelijk was, maar er is toch een deel wat ik zelf moet doen, de foto’s voor mijn slider op maat maken, terwijl ik net precies die maten nergens terug kan vinden, hoogst irritant.

dannnn

Wat ware die aardbeien, bio aardbeien, trouwens waanzinnig lekker. Net braaf mijn tweede spinazie smootie verorberd want dat is weer de hoogste tijd voor méér gezond in plaats van alleen lekker.
Heel veel ikke ikke ikke vandaag, maar ja, het is dan ook weer even wennen om weer te bloggen, enne I’m back, dat dus weer wel.

* Ik heb net nog even gekeken, de Vrije Geluiden uitzending van vanmorgen staat nog niet online, maar de teaser wel, daar komt de rest ook te staan.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2017
    M T W T F S S
    « Jun    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: